Samorozwój
Pójdźmy o kilka kroków dalej i pomyślmy o automatycznej aktualizacji takiego oprogramowania. Twórcy prawdopodobnie dojdą do wniosku, że narzędzie może samodzielnie rozwiązywać swoje problemy – i tak się stanie: przeszuka internet i znajdzie najlepsze rozwiązanie. Następnie wdroży je, sprawdzi wyniki za pomocą skwantyfikowanych wskaźników i będzie kontynuować ulepszanie.
Nie wiemy, dokąd to doprowadzi, ponieważ nie jesteśmy w stanie nawet zacząć symulować takiego procesu. Gdybyśmy mogli – proces ten byłby zbędny. Gdyby algorytm sztucznej inteligencji mógł sam się udoskonalać, mówilibyśmy o powstaniu tzw. technologicznej osobliwości (singularity). W tym momencie rozwój narzędzia byłby niekontrolowany, a jego wynik – nieznany.
Zanim dojdzie do wspomnianego wyżej rozwoju, warto zauważyć, że takie narzędzie może być wykorzystywane do znajdowania odpowiedzi, których się nie spodziewamy.
Na przykład: jeśli chcemy zaprojektować pojazd o optymalnym kształcie z punktu widzenia aerodynamiki, mamy do tego narzędzia i wiemy, co otrzymamy – pojazd o opływowym kształcie. Jeśli jednak szukamy odpowiedzi na konkretne zagadnienia, dla których podamy jedynie warunki początkowe i brzegowe, a następnie poprosimy o obliczenia, nie możemy przewidzieć wyników. Takie zadanie występuje na przykład w „grze w życie”, która jest przykładem automatu komórkowego.
Warto również zauważyć, że ilość i złożoność obliczeń w takim automacie jest niepojęcie wielka do tego stopnia, że nawet gdybyśmy mieli wyniki „z ludzkiego punktu widzenia”, nie bylibyśmy w stanie ich przeanalizować. Po prostu nie mielibyśmy na to wystarczająco dużo czasu. Na ten moment istnieje pole do badań, rozwoju i odkryć, z których musimy zdać sobie sprawę.
Wyszukiwarki
Idźmy dalej i rozważmy rzeczy, których używamy na co dzień do znajdowania informacji – wyszukiwarki. Strona wyników to zazwyczaj zestaw linków. Przeglądamy je, w jakiś sposób przypisujemy im wartość, a jeśli znajdziemy coś, co na pierwszy rzut oka wydaje się atrakcyjne, zagłębiamy się w temat i oceniamy jego użyteczność.
AI może zredukować wszystkie powyższe kroki do tylko jednego: zadania pytania. W odpowiedzi otrzymujemy gotową informację, a sztuczna inteligencja ocenia wiarygodność, dokładność i jakość źródeł. Wielu uważa, że właśnie dlatego Microsoft niedawno przejął OpenAI – aby dopracować swoją wyszukiwarkę Bing, a następnie zastąpić ją sztuczną inteligencją.
Na pierwszy rzut oka to świetne rozwiązanie, ale znowu czegoś nam brakuje. W powyższym przykładzie otrzymamy wynik, którego nie możemy zweryfikować. Co jeśli jest błędny? Co jeśli jest sfałszowany lub, co równie prawdopodobne, celowo podrzucony, aby wprowadzić użytkowników w błąd? Nie będzie możliwości korzystania z „zwykłej” wyszukiwarki w tak głęboki i analityczny sposób, ponieważ w przyszłości może ona nie być dla nas dostępna.
Czy powinniśmy się bać?
Zanim to wszystko się wydarzy, o ile w ogóle, minie jeszcze sporo czasu. Czy będą to lata, czy dekady? Tylko czas pokaże. Dziś możemy powiedzieć jedno na pewno – AI przyspiesza w zawrotnym tempie i to tylko kwestia czasu, zanim zmieni nasze zachowania i umiejętności. Czy zrewolucjonizuje nasze życie?
Najprawdopodobniej tak, ale na początku będzie ewoluować, zastępując powtarzalne i nużące zadania (tzw. zawody „białych kołnierzyków”). Możemy spodziewać się, że pracownicy wykonujący prace związane z informacją (np. w biurze), umawianiem spotkań (np. u lekarza) czy zestawianiem informacji (np. pisaniem bloga) zostaną zastąpieni jako pierwsi. Z drugiej strony rzemieślnicy i fachowcy (np. stolarze, hydraulicy, kowale) nie muszą się martwić.
P.S. W tekście wykorzystano odpowiedzi udzielone przez ChatGPT. Na początku tekstu są one oznaczone, a później włączone w treść artykułu. Czy potrafisz odróżnić ludzką twórczość od treści generowanych przez maszynę?
